Na die buiteland

Laatste ontbijt in de bush met de diertjes. Kudu’s komen een kijkje nemen en blijven rond het huis hangen terwijl de twee jongste van het gezelschap achter elkaar aan hollen en wat sprongetjes maken. Mangoesten schieten snel achter het terras door. Koen spoelt de auto en laadbak af met water om het grootste deel van het stof te doen verdwijnen en wat later hangen de kolibri’s rond de auto te fladderen en zitten ander egekleurde vogeltjes op de spiegels en voorruit wat waterdruppels op te drinken. Ook de achtertuin is veranderd in een volière waar vogeltjes in alle kleuren en modellen rondfladderen.

We rijden naar de grens met eSwatini. Eerst moeten we ons uitschijven uit Zuid-Afrika, wat op 5 minuutjes gefikst is. We rijden 300 meter verder naar de grenspost van eSwatini. Daar duurt het net iets langen voor ze al onze gegevens in hun systeem hebben ingegeven en de verschillende stempels in de paspoorten hebben gezet.

Het landschap in eSwatini is anders; groener, meer heuvels. Overal lopen mensen langs de wegen. Vooral kinderen huppelen in hun fel gekleurde schooluniformen langs de soms heel drukke wegen. Er zijn heel kleine dotjes bij, met een zakje chips of lekstok in de hand, rugzakje op de rug, zonder mama of papa.

In de dorpen is het erg druk, mensen steken overal de straten over, verkeerslichten worden genegeerd. We rijden de bergen in en het weer slaat om. De wolken blijven aan de bergen plakken en het miezert.

We rijden naar Mantega Nature reserve and cultural village. Een gids, gekleed in traditionele klederdracht met daarover een iets modernere jas, wacht ons op. We worden rondgeleid in een voorbeeld van een traditioneel dorp gebouwd met hout, gras en koeienkak. Na de korte rondleiding rijden we wat verder tot aan de waterval.

Het koelt verder af en rijden naar ons hotel dat aan een prachtige rivier met waterval ligt.