4X4

Dierengeluiden wekken ons, daglicht komt door het gaas aan de voorzijde van de tent naar binnen. We nemen een douche in de “buitenbadkamer”, nadat we eerst een spin achter de veel te lage wc laten kruipen en een grote sprinkhaan uit de douche halen.

Onze vriend staat al met een onzeker lachje ons op te wachten voor het ontbijt. Hij stelt ons een tiental vragen om toch maar zeker te zijn van wat we voor ontbijt willen.

Om 8uur laat de kok ons langs de achteringang van het natuurreservaat uit het domein rijden en nog geen 5 minuten later staan we aan de gate van het Mapungugwe National park. Er moeten een aantal documenten ingevuld worden voor we binnen mogen rijden.

Na nog geen 5 minuten rijden kruisen koedoes, impala’s en zebra’s ons pad. Het landschap is prachtig; laag struikgewas wordt afgewisseld met kale roestkleurige rotsformaties, stukken open landschap met tientallen baobabs. De baobabs zijn tot op ongeveer twee meter hoogte hun bast kwijt…opgegeten door olifanten op zoek naar water dat in de dikke stammen zit. Nu worden ze beschermd met een metalen gaas tegen de dorstige kolossen.

En plots staan ze daar, aan de kant van de weg, een familie olifanten. Ze blijven rustig verder grazen en wij mogen op een paar meter afstand toekijken tot ze verder trekken en achter de rotsen verdwijnen.

Op een picknickplaats mogen we de auto uit en gaan naar de uitkijkplatforms. Het is een vreemd gevoel dat we hier zo mogen rondlopen, want er staat geen hek. Het uitzicht is adembenemend. Aan de overkant van de rivier ligt het drielandenpunt van Zuid-Afrika, Botswana en Zimbabwe. Op de zandbanken in de rivier liggen dieren te rusten.

We zetten onze tour verder en ik neem het stuur over van Koen. Gelukkig moet ik nu niet teveel nadenken over het aanhouden van de linkerkant van de weg, want het is hier super rustig. Mijn 4X4 skills worden wel snel getest. We komen op een 4X4 trail terecht waar giraffen en zebra’s ons begroeten. Na een stukje besluiten we om het logge voertuig toch maar te keren en terug te  rijden; de weg wordt iets te bruut en we zijn bang om de auto te beschadigen. We hobbelen verder en na alle routes gedaan te hebben rijden we teug naar de gate van het park. We zien geen dieren meer tot we nog een waterhole tegenkomen waar een troepje impala’s hun dorst lessen. Plots schieten ze weg en hoor ik zwaar geadem en krakende takken. Een mannetjes olifant komt aan en neemt op zijn gemak een modderbad. Het blijft maar duren en Koen en ik genieten van het privé spectakel. Nadien laat hij zich wat opdrogen en verdwijnt hij terug tussen de struiken. WAUW…dat was magisch.

Voldaan rijden we terug naar de lodge, installeren ons op het terras met een drankje en genieten na van de gamedrive.